ಚಹಾ ಮತ್ತು ನಾನು

 ಚಹಾ ಮತ್ತು ನಾನು

ದೂರವಾಗು ಎಂದರೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವೇ ಪ್ರಿಯೆ
ಪ್ರಾಣದಿಂದ ಬೇರೆಯಾದವರುಂಟೆ? ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಛಾಯೆ
ಆತ್ಮದಿಂದ ಹೊರನಡೆದವರುಂಟೆ ? ನೀನೊಂದು ಮಾಯೆ
ರಸವೇ ಜನನ ಎಂಬ ತತ್ವವಿನ್ನೇಕೆ ? ಮುಕ್ತಿಯೆಂಬುದಿದೆಯೆ 

ವಿರಸದಲ್ಲಿಯೂ ರಸವಿದೆ ಸಮರಸವಲ್ಲವೇ ಭೂಮಿತೂಕ
ನೀನೊಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗದ ಆಜನ್ಮ ರಸಪಾಕ
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ನೀನು ಕರಸ್ಥಲದ ತುಳುಕು 

ಬಾ ಜೇನಾಗುವಾ ಎಂದು ಹಾಕೋಣ ಮೆಲುಕು 

ತೊರೆದು ಜೀವಿಸಬಹುದೆ ಮಹಾರಾಣಿ ನಿನ್ನ
ಹುಟ್ಟುವ ಕಸುವು ಕನಸು, ಮನಸು ಮುನಿಸು ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನ
ಒಲವು ಚೆಲುವು ಸಂಚಲನಗಳಿಗೆ ನೀನಲ್ಲವೇ ಸಂಭ್ರಮದ ಬಣ್ಣ
ಸುಖ ಸಂಸಾರದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದರಲ್ಲ ಕನ್ನ

ಏನಾದರಾಗಲಿ ಹೊಂದಬೇಕಂತೆ ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಮುಕ್ತಿ
ಬೈನರಿಯವರಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಅದ್ವೈತದ ಶಕ್ತಿ
ಹೂಡಬೇಕು ಸಖಿ ಬೇಗ ಇದಕೊಂದು ಯೋಗ್ಯ ಯುಕ್ತಿ
ಒಳಗಿಳಿದು ಬಿಡು ಸಖಿ ಕಾಣದಂತೆ; ನಮ್ಮದು ಗುಪ್ತಭಕ್ತಿ

ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟವಳು ನೀನು ಹಿತ ಮಧುರ ಯಾತನೆ
ತ್ಯಾಗವೆಂಬುದೊಂದು ಬಲು ಭೀಕರ ಆಲೋಚನೆ
ಮರೆಯುವುದೆಂತು ?ಎನಗೆ ನೀನೇ ಸುಲೋಚನೆ
ಕುಡಿದಾಗಲೊಮ್ಮೆ ಮೈಯ್ಯೊಳಗೆ ಸಾಗರದ ಸಂಚಲನೆ

ಮಹಿಮೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರ ಮುಂದೆ ಮುನಿಸೇಕೆ ಓ ಗೆಳತಿ
ರಜವಿಲ್ಲದ ಮನದೊಳಗೆ ನೀನೇ ನಿಜದ ಮನೆಯೊಡತಿ
ಜೀವನರಥಕೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಂತೆ ನೀನೇ ಸಾರಥಿ
ಸಂಕಥನದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ತೆರಳಿಬಿಡೋಣ  ಬಾ ರತಿ

ಚಲಿತಮಾದ ಚಿತ್ತದಿಂದ ವಿರಹಿಯಾಗಬೇಕೆಂದರು ನಾನು
ದೃಷ್ಟಿಗೆ ನೀ ಬೀಸಿದ ಬಲೆಯನ್ನು ಹರಿದೊಗೆಯಬೇಕೆಂದರು ಜಾನು
ಪ್ರಮೇಯ, ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಗಳ ಹಂಗೇಕೆ ಸಮಾಧಾನಿಯಾಗಿರು ರಾಣಿಜೇನು
ಮೇಲೊರಗಿದ ಜಲಬಿಂದುವನ್ನು  ಹೀರುವ ಭಾಗ್ಯ ಪದ್ಮಪತ್ರಕಿದೆಯೇನು?

ನೀನು ಅತಿ ಮಧುರವೆಂದರೆ ವಿಮರ್ಶಕರ ಎದೆಯೊಳಗೇಕೆ ಕಿಚ್ಚು
ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮೊಲುಮೆಯೇ ಈ ಲೋಕಕೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಹುಚ್ಚು
ಗೊತ್ತಿರಲಿ ಸಹವಾಸವೇ ಸಕಲ ಜೀವಾತ್ಮರಿಗೂ  ಅಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚು
ಬನಿ ಬನಿಯಾಗಿ ಎದೆಯೊಳಗಿಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು  ಸಾಕು ಆಸ್ವಾದಿಸಬಲ್ಲ ಕೆಚ್ಚು